De man met de drie petten

Door Pastoor Kurris naar aanleiding van de bijeenkomst inzake Koopzondagen

Het was een goed idee van de politieke partij om een vergadering te beleggen onder het thema : ‘koopzondag’. Er was grote belangstelling voor dit onderwerp. Vijf sprekers mochten ieder het vóór en tègen nader toelichten. Per toeval was ik ook uitgenodigd om als laatste woordvoerder mijn mening te ventileren. Eigenlijk was alles al gezegd door mijn prominente voorgangers. Ik besloot dus niet in herhaling te treden. Maar ik besefte dat ik wel de meeste troeven in handen heb om een mening te hebben.

Welnu, ik heb mij dus gepresenteerd als ondernemer met twee locaties. De kleine locatie blijkt de drukste zaak van de stad te zijn. In de zomer komen er wel drie duizend belangstellenden naar binnen! Er wordt maar één product aangeboden en ter plaatse geconsumeerd. De grote ruimte trekt veel nieuwsgierigen, bussen vol toeristen vanwege het exclusieve design. Ik probeer er ‘stilte’ te verkopen, een exclusief product dat schaars begint te worden. Als ondernemer ben ik dus gebaat bij het openstellen van mijn onderneming 52 zondagen zoals vele raadsleden nastreven.

Maar ik ben ook bewoner van de binnenstad. Op het Onze Lieve Vrouweplein ben ik één van de weinige vaste bewoners die er ook de nacht doorbrengen. Ik zie even af van de hotelgasten van de buurman. In de vroege ochtend wordt ik wakker van de leveranciers die met hun claxons laten merken dat ze er zijn. Hun producten worden met de nodige luidruchtigheid naar binnen geloodst. In de middag ontstaat er een gezellig geroezemoes maar tijdens de avonduren worden de geluiden harder en schreeuweriger. Vaak wordt de sfeervolle ruimte van het plein opgevrolijkt met talrijke ‘events’. Ook weer om toeristen te trekken en de commercie te bevorderen Weg stilte : ondernemer en bewoner liggen met elkaar overhoop! Welgeteld: vier van de vier en twintig uur van het etmaal lijkt het echt stil te zijn.

Tenslotte ben ik van beroep ook nog sociaal werker, en hoor ik de klachten van de kleine ondernemers die de hoge huren en zware personeelslasten niet kunnen opbrengen. Je kunt je geld immers maar één keer uitgeven. Het klein winkelbedrijf en de grote winkelketens in de clinch met elkaar!

Conclusie: er zijn nogal wat tegengestelde belangen. Mijn buurman die hartstochtelijk pleit voor openstelling het hele jaar door, kijkt wat beteuterd de zaal in: hij had op een overwinning gehoopt en vond de strekking van het betoog wat bekrompen.

Maar het zijn drie petten die niet naadloos passen op één hoofd !
Getekend: pastoor, ondernemer, bewoner en sociaal werker.

Close